ТІЛ – ҰЛТТЫҚ РУХТЫҢ ТІРЕГІ
DOI:
https://doi.org/10.52269/NTDG2541225Кілт сөздер:
тіл байлығы, ой-өріс, рухани мәдениет, тіл, ұлт, рухани болмысАңдатпа
Бұл мақалада авторлар тілмен бірге ғасырлар бойы жинақталған білім, дағды, салт, мәдениетке назар аудартып, қандай иммунитет адам да жоғары болса, өзге халықтың жат қылықтарын бойына сіңірмейтініне, найзаның ұшымен қорғалған жер өз тілін білмейтін мәңгүрттерге мәңгілік тұрақ болмайтынына назар аудартқан. Сонымен бірге, авторлар лингвистерге мәлім қазақ тілінің мүшкіл жағдайына басқа мамандардың да зер салуын қажет деп санайды.
Рухани иммунитетті қалай нығайтудың жолдарына тоқталады. Адамның рухани иммунитеті, яғни ұлттық сана-сезімі, тәрбиесі мен мәдени құндылықтары жоғары болса, ол өзге халықтың жат қылықтарына бой алдырмайды. Рухани иммунитет дегеніміз – адамның өзболмысын, ата-баба дәстүрін, ұлттық мәдениетін берік ұстануы және сыртқы әсерлерге қарсы тұру қабілеті деген ғалымдар тұжырымына жан-жақты тоқталған. Ұлттық тәрбие, ата-ана тәрбиесі, ана тілі, ұлттық тарих пен әдебиет, дін мен ділдің беріктігі адамды адаспайтын жолға салатыны зерделенген.
Сонымен бірге, авторлар пәлсапалық таным ұғымдарымен тығыз байланыста, соның бір бөлігі ретінде дүниеге келген тіл туралы ғылымның қазірде қазақ топырағында қалыптасу ерекшелігін айқындау, даму бағыттарын саралау, әлемдік лингвистиканың концептуалды тұжырымдарымен сабақтастығын, өзіндік үлесін талдау қажеттігі сол байланыстың уәжді жалғасы болып табылатынына тоқталған.

