ЕСЕНИН С.А. ЖӘНЕ ХХ ҒАСЫРДЫҢ ПОЭТИКАЛЫҚ ДӘСТҮРІ:ЛИНГВОСТИЛИСТИКАЛЫҚ ЖӘНЕ МӘДЕНИЕТТАНУЛЫҚ ТАЛДАУ
DOI:
https://doi.org/10.52269/SKVC2621269Кілт сөздер:
С.А. Есенин, поэзиялық стиль, метафора, халықтық сөйлеу тілі, автобиографиялық баяндау, революциялық поэзия, эмоциялық-мағыналық талдау, көркем бейне, ұлттық болмыс, философиялық лирикаАңдатпа
Бұл мақалада С.А. Есениннің поэзиялық әлемінің көркемдік ерекшеліктері жан-жақты қарастырылады. Ақын лирикасындағы эмоциялық-мағыналық күрделілік пен бейнелі-стилистикалық құралдар жүйесі талдана отырып, оның шығармашылық мұрасының көркемдік тұтастығы мен ұлттық болмысқа жақындығы ашылады. Есенин шығармаларында балалық шаққа деген сағыныштан бастап тарихи өзгерістерді трагедиялық қабылдауға дейінгі сезімдер спектрі байқалады. Метафоралар, авторлық эпитеттер, диалектизмдер, неологизмдер мен ауызекі сөйлеу элементтері поэзияға ұлттық бояу мен эмоциялық шынайылық береді.
Революциялық кезеңдегі «Анна Снегина» және «Марияның үндеулері» атты поэмаларында Есенин Ресейдің тағдырын жеке тәжірибе мен халықтық мифология тұрғысынан ұғынуға тырысады. Ол ескі мен жаңа әлемнің шекарасында тұрған лирикалық кейіпкер ретінде рухани таным мен көркемдік синтезге ұмтылады. Дольник өлшеміне негізделген және фольклорлық элементтермен байытылған поэтикалық стилі халықтық сөйлеу тілімен тығыз байланыста екенін көрсетеді.
Жалпы алғанда, С.А. Есениннің шығармашылығы автобиографиялық баяндау, философиялық рефлексия және көркемдік жаңашылдықтың синтезі ретінде сипатталады. Зерттеуде ақынның лирикалық мұрасы өз заманының ерекшеліктерін бейнелі түрде сипаттап, ХХ ғасырдағы әдеби үдерісте поэзиялық шығармашылықтың дамуына негіз қалайтын элементтерге талдау жасалды.
